Article

Travelling…

In life, when you feel dejected or miserable or depress travelling helps.

Well, when I mention the word Travelling, I don’t mean any world tour things or leaving everything behind and go on Himalayas or something. When I say travelling I mean, peeking out of our own window. To have a long walk through the city or village. To watch people moving around, in their own mind and thoughts. The people working harder than anything to ear living, struggling to get something to eat.

I agree that there is no magic that would heal your wounds or solve your problems.

but,

It will show you that you are not alone. There are tons of other issues that people around us have to go through.

It helps.

The sparkling stars and open sky help.

Advertisements

Humanism

દેવીદેવતા, ઇશ્વર, ભગવાન, અલ્લાહ, ધર્મ, શ્રદ્ધા, આસ્થા, આ બધુ જ જરૂરી છે, પણ સાથે આ બધી બાબતો માણસની પોતીકી હોવી જોઇએ/આંતરિક હોવી જોઇએ એવું મને હંમેશા લાગ્યુ છે.

મારી સાથે રોડ ક્રોસ કરતા આધેડને રોડ ક્રોસ કરવામાં મદદ કરવા માટે મારે એમની જ્ઞાતિ કે ધર્મ જાણવાની જરૂર નથી પડતી, કે પછી કોઇ વ્રુદ્ધાનો સામાન ઉચકવામાં મદદ કરવા માટે મારે એના ગોત્ર જાણવાની જરૂર નથી પડતી. શું ફર્ક પડે પોતાની જીંદગીના સાતમા દશકામાં જીવતો એ પુરુષ મુસ્લિમ છે કે હિન્દુ એનાથી? શું ફર્ક પડે જો એ વ્રુદ્ધા ઇસાને અનુસરતી હોય એનાથી?

હું માનુ છુ કે ધર્મ એ આધાર છે આપણો, માણસને હંમેશા કશુંક જોઇતુ હોય છે, જેના પર એ આધાર રાખી શકે,  Something to rely on, જેમાં એ વિશ્વાસ રાખી શકે, જેની પાસે જઇ એ પોતાના દુ:ખ ગાઇ શકે.

પણ આજકાલ નવો ટ્રેન્ડ છે- બીજાના ધર્મ/સંપ્રદાય ને બીજા પોતાના ધર્મ/સંપ્રદાય કરતા ઉતરતો બતાવવાનો. કોઇ પોતાના સંપ્રદાય પ્રત્યે પ્રેમ અને આદર રાખે એ સહજ- સ્વિકાર્ય હોય અને હંમેશા આવકાર્ય હોય, પણ તેઓ જ્યારે બીજા ધર્મ/સંપ્રદાયને નીચા દેખાડવાના પ્રયત્નો કરે ત્યારે એ પોતાના ધર્મની છબીને પણ લાંછન લગાડતો જણાય છે.

જ્યારે જ્યારે ધર્મ અને શ્રદ્ધાની વાત આવે ત્યારે ગીરના એક ગામડાંના મંદિરમાં, સાંજની આરતી વખતે ઝાલર વગાડતા ફકીરનો ચહેરો મારી આંખ સામે તરવરવા લાગે છે. એ લાંબી સફેદ દાઢી, ઉપર મુસ્લિમ ધર્મમાં પહેરે એ ટોપી પહેરેલી, લાંબો ઝભ્ભો સફેદ પેન્ટ પહેરીને તન મનથી એક થઇ, ક્યાંક શુન્યમાં ખોવાઇ ગયેલી ગુઢ આંખો વાળા એ ફકીરને હું ઝાલર વગાડતા જોઉ છું ત્યારે સમજાય છે કે, શું ફર્ક પડે એ હિન્દુ હોય કે મુસ્લિમ હોય? શું ફર્ક પડે એ પાંચ વખત નમાઝ પઢે કે બે વખત આરતી કરે? શું ફર્ક પડે એ શુક્રવારે મસ્જિદમાં જાય કે સોમવારે અને શનિવારે મંદિરે જાય? શું ફર્ક પડે એ રોજા રહે કે શ્રાવણ મહિનો રહે?

પોતાનામાં ખોવાઇને કુદરત સાથે એક-આકાર થઇ જવાય ત્યાં દરેક ધર્મ એક થતો હોય છે.

Let another name for Religion be Humanism.
~‍‍ Taslima Nasrin, in her book “Lajja

~ Keval
(Picture Source: Captured from a YouTube Video)

Roll the dice…

“Sometimes the future doesn’t unfold the way you think it will.
Shit happens,
and
People sucks.”
-Hannah Baker, A fictional character of the book and series “Thirteen Reasons why”

It happens with all of us, shit happens with all of us. I used to tell people around me in their low time that Life has never been fair with anyone.

In a funny way, “No one is going to remain virgin, Life fucks everyone!”

Well, apart from this kind of saying. When I feel really sad or hopeless or something, I go to Charles Bukowski. To his one of my favourite poem Roll the dice. I read him, again and again and again…

If you’re going to try, go all the
way.
otherwise, don’t even start.

if you’re going to try, go all the
way. this could mean losing girlfriends,
wives, relatives, jobs and
maybe your mind.

go all the way.
it could mean not eating for 3 or
4 days.
it could mean freezing on a
park bench.
it could mean jail,
it could mean derision,
mockery,
isolation.
isolation is the gift,
all the others are a test of your
endurance, of
how much you really want to
do it.
and you’ll do it
despite rejection and the
worst odds
and it will be better than
anything else
you can imagine.

if you’re going to try,
go all the way.
there is no other feeling like
that.
you will be alone with the
gods
and the nights will flame with
fire.

do it, do it, do it.
do it.

all the way
all the way.
you will ride life straight to
perfect laughter,
it’s the only good fight
there is.

 

(Hope, It helps you too)
(Poem: All right reserved to Charles Bukowski)

 

કેરેક્ટર ઢીલા હે!

આપણે ત્યાં લોકોએ અન્ય વ્યક્તિઓના “કેરેક્ટર” ને જજ કરવાનો ઠેકો લઇ રાખ્યો છે. એ લોકો બીજાને જજ કરીને તેમને કેરેક્ટર સર્ટિફિકેટ આપવા હર-હંમેશ તૈયાર હોય છે. એવા લોકોને ક્યાંય શોધવા નથી જવા પડતા, એ આપણી આસપાસ જ મળી આવતા હોય છે.

છોકરાઓના ટોળાઓ સાથે બેઠતી છોકરીઓ,
બાઇક પર કોઇ છોકરાને બેક સીટ પર ટાઇટ હગ કરી બેઠતી છોકરીઓ.
સાંજે કામ પરથી મોડી આવતી છોકરીઓ.
કલીગ સાથે હસીને વાત કરતી.
ક્યારેક માત્ર કોઇ સામે સહજ સ્માઇલ કરતી છોકરી.

આવા ઘનચક્કર લોકો આ દરેક છોકરી પર તરત જ “રાંડ”નું લેબલ લગાવી દેતા હોય છે. એમના કિચડછાપ દિમાગમાં “ડુ” અને “ડોન્ટ” નું એક ક્લાસિફિકેશન થઇ ચુકેલું હોય છે, જેના પરથી એ લોકો કોઇ પણ છોકરીને “સંસ્કારી” અથવા “બગડેલી”નું લેબલ લગાવતા હોય છે.

એવા લોકો બીજાને તરત તેમના નામનું કેરેક્ટર સર્ટિફિકેટ રેડી કરી આપે- એ તો એવી/એવો જ છે. “એવી/એવો” એ બહુઅર્થી શબ્દ છે. બધા પોતપોતાની જાત પ્રમાણે એનો અર્થ કાઢી લેતા હોય છે.

હું મળેલો છું કારણ વગર બીજાના કેરેક્ટરને ઢીલું કહેવા વાળા આ લોકોને.
ઓટલા પર પંચાત કરવા બેઠતી અને પોતાની જાતને વડીલોમાં ખપાવતી સ્ત્રીઓ પણ બીજાના ચારિત્ર્યને જજ કરી આવા શબ્દો બોલતા સાંભળી છે. પોતે પણ કોઇ દિકરીના બાપ છે એ ભુલી જઇને પોતાની દિકરીની ઉમરની છોકરીઓને પેહેલા તીરછી નજરથી જુએ અને ઉપરથી “ખરાબ ચારિત્ર”નું લેબલ લગાડતા કહેવાતા વડીલોને પણ નજીકથી જોયા છે. અને જેને યુવાનો કહેવાય છે એવા છોકરાઓને, કોલેજમાં એમના હાથમાં ના આવી શકતી દરેક છોકરીઓ ને રાંડ કહીને બોલવાતા સાંભળ્યા છે.(‘ભુખ્યા શિયાળ’ ની વાર્તાની જેમ આમાં મુળે તો દ્રાક્ષ હાથમાં ન આવે એટલે એ ‘ખાટી’ છે એવું કહી દેવાની વાત છે!)

છોકરીઓ બાબતે “ડુ” અને “ડોન્ટ્સ”નું લીસ્ટ જેટલું મોટુ છે એટલું છોકરાઓ માટે નથી. એ લોકો માં આ ખુબ સિમ્પ્લિફાઇડ છે. “પૂરુષની તો જાત જ એવી છે” ” બધા પુરુષો સરખા જ હોય છે.” પુરુષની આખી જાતને ‘મોલેસ્ટર’ની કેટેગરીમાં નાખી દેવાય છે!

આવા લોકોને પુછવાનું મન થાય કે એ લોકોને આ લેબલો લગાડવાનો હક કોણે આપ્યો? એ લોકો પોતે કેટલા દુધના ધોયેલા છે કે બીજાને આવું કહી શકે? એમની નજરમાં એવી તો કેટલી શુદ્ધતા છે કે એ અન્ય લોકોના ચારિત્ર્ય છે પોતાના ત્રાજવામાં તોલવા બેસે છે?

(હું પોતે આવા લોકો સાથે બોલાચાલીમાં ઉતરેલો છું, પણ આઉટકમના નામે ઝિરો. અંતે એવું સમજ્યો છું કે આમને કશુંં કહેવાનો અર્થ નથી.)

 

Journey of three heavy hearts: TVF Tripling

Chandan’s father was telling him to live in present and cherish it.
“But, Mujhe Maza Nahi aa Raha.(I am not cherishing life.)” Chandan said, “I feel cold.”
“Then, cover yourself with shawl.” His father said.
“This was simple.” he said.
“Most things are.” said his father.

TVF Tripling is one of the amazing and wonderful piece of art. Art would be very small word for it. This web series is larger than LIFE. I have never seen such a web series.

Story, music, acting, diolouges, locations- Everything is just at its best.

If you search in YouTube, you will find tons of web series around. Some of them are Good, some are Okay and some are scrap and waste of time. But TVF Tripling is just amazing.

The plot is simple Three sibling, Chanchal, Chitvan and Chanchal, two boys with her sisters make a long trip and goes through various situation which even leads them to jail. They talk craps to each other, they cry, they shares their dirty secretes but they important thing is that they love.

It is not just a road trip, it is a journey of three heavy hearts.

(Hurry up. Search it on a YouTube. Full series is available on TVFPlay app which is downloadable from App Store)