At some last blinks

(Gift post)

-Akash Sejpal


I am observing my hands with peeping sight. “Damn, You have been with me for whole life, and remained my partner for all work I have done in my life.” I am moving my hands here and there I don’t know it was with me since 80 years. But today I feel something different to watching it!! Now I am feeling every moment of my life. I don’t know what I am feeling now!! Happy, sad, satisfactory or something something else I don’t know….. I remember all things which I felt in my life, which made me what I am. Which is main reason of all my mornings. When I wake up and knead my eyes it was some childish, some of fancy, some of moral, some of just I wanted to forget.

I still remember those days in my past when I didn’t know how world works and at that time some people around me who smile at me was my world. I always held my momi’s finger and told to her that I want to face out somewhere. I still remember those days when I was kid and my momi took me out every evening when sun started to sunk, My momi took me at temple. It was nice place and privilege to assume that I am the guest of world-holder.

I remember my first day of school slightly. I didn’t know that, why I was there? Why momi didn’t want to stay with me? At that time I just hated my momi for little while. I didn’t know why today her attitude different at me ??? And when I saw that my momi stood out side, I cried and I was put my hands on her body and strike to felt her that, why you did this? It was to difficult to me stayed without you!!!

It was great phase of my life, while I was studied with many students and teachers at many places.There were many people which can’t forget Specially friends. Those were so stupid things but it was really nostalgia moment of my life. They cared me as my parents, who understood me more than my parents, who used abuse word, who insulted me, but still cared more than anyone around me. They insult you, they hit you, abuse you, but still never let you down!!!!!

During teenage I didn’t know but I felt fancy about some one. It is pretty fantastic feeling to being in love with someone. In peculiar way she had introduced me to myself. I still remember all those moments I breathed with her in late evening, at those benches. Where we used to sit together and observe sunset. I still remember the way I used to caress your floating hair in symphony of breezing wind.

When I became father, at that moment I felt like I have born again. Sometime my child used to do same thing I habituated in my childhood. It was undeniably extra ordinary pleasure. The way she looked at me with her innocent little eyes for some infinite answer of a unspoken questions peeping out from her smile. The way she hugged me, warm enough to feel, tight enough to be sure of my presence. When she used to fall sleep on my chest, to listen her breathing was the most adorable thing I have done in my entire life.

During that phase I was totally changed. I accustomed live for my family, without thinking about myself. I still don’t know how that you happy-I happy, you sad-I sad phenomena  work. But I know one thing for sure, is that that Phenomena does work in most cases.

Strangely my legs are freezing down. I can’t feel it. I can’t stretch it. In no more time perhaps my whole body is going to be freeze. Enshrining your memories can give me warmth in this freezing moments, but I think its time to move toward eternal truth.

Thank you for everything.


Akash Sejpal, A friend of mine had sent it, perhaps 2-2.5 years before. I liked it, so I asked him origin of those words, about writer. And surprisingly he replied, “It’s me”

Well, He is not writer OR May be he is. He is not photographer OR may be he is. He is  not Scientist OR may be he is. Perhaps he is all those aforementioned characteristics.

tumblr_static_tumblr_static_3csgsy3v12ww00ckk4848koc0_640

There are many grammatical mistakes I am reckoning  now, but still I think it is better not to interfere in his worlds, in his feelings which is flowing through those lines. I have make few changes, but above that, everything is as it is. Sometimes when we standardise sentences, there might have possibilities of losing touch of those words. I believe that feelings matters, above grammar and all that.

Friendship Day !

“Life is an awful, ugly place to not have a best friend.”
― Sarah Dessen

આપણે રોજ કેટલા બધા લોકોને મળતા હોઇશું. નવા ચહેરાઓ, નવા અવાજો, નવા સ્વભાવ, એ બધાની નવીન આંખો, નવા સપનાંઓ, નવા રંગો, નવી દિશાઓ, અને અનંત એવી ક્ષિતિજો. દરેક વ્યક્તિ અનન્ય છે, યુનિક છે. દરેકની પોતિકી આદત છે. જેમ રંગોમાં રહેલી વિવિધતાજ રઇન-બો ક્રિએટ કરે છે, એવી જ રીતે લોકોમાં રહેલી આ યુનિક આઇડેંટીટી જ ભેગી મળી ને એક મેઘધનુષ્ય રચે છે.

આપણાથી જુદો સ્વભાવ ધરાવતો વ્યક્તિ કદાચ આપણને પસંદ ન પણ પડે એવું બને, છતા એ વ્યક્તિ ત્યાં ખરાબ નથી થઇ જતો, ધે આર જસ્ટ ડિફરંટ. અને એ “અલગતા”ને તમે જ્યારે સ્વિકારી લો છો ત્યારે તમે એના ખરા રંગને જોઇ શકો છો.

એ સત્ય છે કે આપણે આ દુનિયામાં એકલા જન્મ લઇએ છીએ અને એકલા જ ચાલ્યા જઇશું, છતા આપણે લાઇફમાં જેટલા પણ ગમતા ન ગમતા લોકોને મળીએ છીએ એ બધા આપણી આ સફરનો એક ભાગ છે.

સવારના પહોરમાં ચા બનાવતા અંકલ, રસ્તાનાં ખુણામાં ગુલાબના રોપ વેંચતા અંકલની ગુલાબ તાકતી આંખો, કોલેજ જતી વખતે રસ્તાની એક તરફ સુતો સુતો પોતાના હાથને જોયા કરતો પાગલ જેવો લાગતો માણસ,(હા, એની પણ પોતાની સ્ટોરી હશે. કદાચ સૌથી ડિફરન્ટ ! એના જેટલી સહજતા મારામાં પણ નથી.) વહેલી સવારે સ્કુલે જવા માટે તૈયાર થયેલા નાનાં બાળકો, આઇડેન્ટિ કાર્ડ વગર એન્ટર થતા અટકાવતો ગુસ્સાવાળો સિક્યોરિટી ગાર્ડ(એ પણ પોતાની ફરજ બજાવવા સિવાય કશું નથી કરી રહ્યો હોતો આખરે તો !), સ્માઇલ આપી અને બીજા સાથે એમના ભણતર વિશેની વાત કરતો ક્લિનર, લાઇબ્રેરીના કાઉન્ટર પર તમારી બુક ચેક કરતો કાઉન્ટર બોય, ક્યારેય કોઇ સ્ટુડંટના ચહેરા પર નજર પણ ન નાખતી, પોતાના PC માં મશગુલ એવા મિસ બોયકટ લાઇબ્રેરિયન. લાઇબ્રેરીમાં રિડીંગ ટેબલ ને ડ્રેસિંગ ટેબલ સમજી પોતાના વાળ હોળવતી સ્કુલમેટ. કોલેજની મેશમાં સાથે જમતા સ્ટુડન્ટ્સ, સર્વિસબોય્ઝ, અને બીજા સ્માઇલ-સબંધીઓ. બગીચામાં બેઠવા આવતા કેટલાય લોકો જેની સાથેનો આપણો સબંધ માત્ર સ્માઇલનો જ હોય છે છતા ઘણો ગુઢ હોય છે. સાથે સાથે ક્લાસમેટ્સ, રૂમમેટ્સ, લેક્ચરર્સ, ફેમિલી મેમ્બર્સ તો ખરાજ.

રેલ્વે ટ્રિપમાં પાસે બેઠેલી બીંધાસ્ત છોકરી, અથવા શાંત ચહેરે બારીમાંથી બહાર તાકતી બુઢી દાદિ, આસપાસના લોકોની પરવાહ કર્યા વગર ગાળો બોલતા અંકલ, સીટ માટે ઝઘડો કરતી ડોશી. પ્રેમથી બર્થના બધા લોકોને નાસ્તો શેર કરતા આન્ટી. પાસે બેઠેલા નવા મિત્ર સાથે ચોકલેટ શેર કરતી ઢિંગલી. ઉતાવળે ધક્કા મારતા લોકો. અને સૌથી પ્રિય એવા મિત્રો.

કોઇ વ્યક્તિ આપણી સાથે નહી રહે એ આપણે જાણીએ છીએ, પસાર થયેલું જીવન જ સ્મૃતિ બની સચવાતુ હોય છે. પણ લાઇફની સફરના બધા લોકો યાદ નથી રહેતા, પણ અમુક કમીના યારો હંમેશા એક લોંગ ટર્ન આપતા હોય છે આપણા જીવનને. જે હંમેશા યાદ રહે છે.

DSCN0404

આ ચાર મોટી તોપ આગળ પેલી નાની તોપનું શુંં આવે !?

દિવની રખ્ખડપટ્ટી વખતે પાડેલા ફોટામાંનો રેર એવો આ ફોટો કે જેમાં અમે ચારેય સાથે હોઇએ !

Cheers ! Jimmy, Seju, MMM, Karaniyo, Darshan, Panku, and Goko.

(આગળ લટકાવેલો સારાહ ડેસેનનો ક્વોટ ગુડરીડ્સ પાસેથી ઉધાર લીધેલો છે. 😉