Poetry

તારીખ

હવે એ તારીખો પણ યાદ નથી…
એ તારીખો,
એ વાર,
જે તારા આવ્યા પછી તહેવાર બની ગયા હતા.
એ તારીખો
કે જેની મહિનાઓથી રાહ જોવાતી હતી,

વહેતા સમયના દઝાડતા તાપ વચ્ચે,
ઝાકળના વાદળો જેવી એ યાદો,
ક્યારે ઇવોપરેટ થઇ,
સમયની ભાગદોડમા એની કોઇ ખબર નથી રહી,

એ બધુજ
જે એક સમયે ક્યારેય ના ભૂલી શકાય એવુ લાગતું હતું,
આજે એમાનું
લગભગ
કશુંજ યાદ નથી.
~ કેવલ

Advertisements
Poetry

હવે તારા વગર…

આ વરસાદના
સાદે
મને,
છેક

ઘરનાં ખુણામાં
સાંભળી શકાય એવા
તારા
અવાજ જેવા ભીના આવકારથી
પલાળી મુક્યો…
હવે તારા વગર બહાર જઇ પલળવું,
તો દંભ માત્ર થશે…

Poetry

ઉડતો રહીશ તો જીવતો રહીશ

તારી આંખો
જાણે પાંખો છે,
તારી નજર
કોઇ ઉડતું પંખી,
તારા શ્વાસ તારું આકાશ…
તું ફફડતો રહીશ તો ઉડતો થઇશ…
અને
ઉડતો રહીશ તો જીવતો રહીશ…

-કેવલ ગોહિલ

Poetry

બારી

એની બારી પાસે
આજે
ખાલીપો ડોકાય છે…
અને
મારી આંખમાંથી
આંસુઓની
એક ધાર દોડી જાય છે…

એ બારીમાં
એના ગાલ
હર્ષ ફેલાવતા.
અને
મારી અંદરનું વિસ્મય
એ સ્મિતને
ચુમી લે,

એ પળ
અને
ઝાંઝવાનાં જળ
બન્ને આજે સરખા છે
મારા માટે.

એની બારી પાસે
આજે જે
ખાલીપો ડોકાય છે…
એનો સાક્ષી
આ સુર્યાસ્ત છે,
હું છું,
મારી અંદર ચાલતી એક ચૂપ એવી હલચલ,
અને
તરસતી આ નજર પણ…
– કેવલ ગોહિલ

Poetry

તારા ગયા પછી,

પાણીયારું, ઢાળીયું, મેડી, વાડો,
વાડામાં ઉગેલા છોડ,
રંગીનફુલો,
ને કાટાંમાં પણ,
વરસાદની ભીનાશ,
અને છાટાંમાં પણ.
બધે એક તું ખુટે છે.
અને ક્ષણે-ક્ષણે તુટું છું હું,
તારા ગયા પછી,
મારા એકલા રહ્યા પછી.
– કેવલ ગોહિલ